Tarrañolas

Tarrañolas, a versión 2.0 da música tradicional

O éxito dunha actuación improvisada nunha noite de festa sementou o xerme do grupo de Ferrolterra

A
música tradicional galega ten corda para longo. E é aquí, en
Ferrolterra, onde este xénero ten a catro boas aliadas. Baixo o nome de
Tarrañolas, un grupo de mozos da comarca dá ritmo ao legado musical
conservado a través do tempo.

As compoñentes
de Tarrañolas, Patricia Miras (tambor, percusións e voz), Sonia Busto
(pandereita, percusións e voz), Cristina Alonso (bombo, percusións e
voz) e Davinia Rodríguez (gaita e voz), compaxinan os seus traballos
cos ensaios e as actuacións para sacar adiante á formación, creada hai
apenas uns meses… e por casualidade: na despedida de solteira de
Sonia. Unhas cantadas nun bar de Ourense bastou para encandear ao
improvisado público. Ese foi o xerme do grupo, aínda que a súa amizade
vén desde que eran crías, cando coincidiron na banda de Gaitas de
Narón, baixo a dirección de Santiago Caneiro, e no grupo de baile
tradicional Alxibeira.

Música viva

Tarrañolas
garda en frasco pequeno a esencia do tradicional, da gaita, do tambor,
das coplas, cantares de reises e bailes, pero cun aire fresco e
renovado que deixa aparcado calquera complexo.

A
súa principal finalidade, aseguran as compoñentes, é «continuar o labor
de difusión da música tradicional». E que mellor forma de facelo que
pasando un bo intre. Gózano (e non hai máis que velas) interpretando
temas con gaita e voces de diferentes ritmos, a saber, muiñeira, xota,
pasodobre ou mazurcas. Do seu virtuosismo neste campo deixaron
constancia onte en Radio Voz (105.4 FM), no programa Voces de Ferrol , onde tocaron dous temas do seu repertorio: a Xota de Bembibre e a Muiñeira de Liñares.
Desde o debut «accidental», en maio do 2009, Tarrañolas realizou varias
actuacións en distintas cidades galegas. Pasaron polo festival
Unidiversidade en Seixalbo (Ourense), cafés concerto na cidade das
Burgas, o San Caralampio (Melide) e as festas de San Xiao de Narón.
Proximamente, o 26 de marzo, farano no Lar de Endesa, nas Pontes.

Un
de agárralos que se gardan na manga son as actuacións en vodas. Ou
mellor devandito, antes e despois. Levan a súa música ás chamadas
«galas», isto é, despiden á noiva desde a súa casa e reciben aos
invitados antes do convite, para «animar un pouco o ambiente».

Co
seu «grupo de fans» ao lombo, esperan arrincar definitivamente este
verán. É posible que para entón xa editen unha maqueta, aínda que
recoñecen que é un empresa custosa e difícil de completar. Ganas non
lles faltan. Proba diso son os dous días á semana que dedican aos
ensaios, iso si, na casa de Davinia, porque os locais, ademais de
escasear, dispararían o gasto.

Sabedoras das múltiples posibilidades de difusión que ofrece Internet, habilitaron xa un perfil na rede social Facebook e estudan incorporar as súas interpretacións a outras plataformas na Red .

Espazo para o tradicional

Se
algo teñen claro as compoñentes de Tarrañolas é que «este tipo de
música ten o seu público». De feito, o seu primeiro balance é bo: «Para
a nosa sorpresa, a actuación no festival intercultural de Seixalbo foi
un éxito. Iso animounos aínda máis a seguir», explica Cristina. A súa
compañeira, Sonia, asegura que «hai moita xente nova que non se perde
actuación». Folga a pregunta de si a música tradicional está rifada coa
esmorga. Tarrañolas non entende unha cousa sen a outra.


Fonte: La Voz de Galicia

Advertisements

About No Cómbaro

Música Tradicional

Posted on 9 Febreiro, 2010, in Outros temas and tagged . Bookmark the permalink. Deixar un comentario.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: