«Quero chegar a tocar a gaita como Susana Seivane»

Mikiko Watanabe leva dez meses en Ferrol aprendendo co lutier Antón Varela

FERROL / LA VOZ  23 de decembro de 2013  05:00

Sábese da gran afección que moitos xaponeses teñen polo flamenco e as bulerías, pero agora tamén polo folclore de Galicia. Mikiko Watanabe leva varios meses en Ferrol aprendendo a tocar a gaita co lutier Antón Varela. Oíndoa co punteiro pode dicirse que é unha alumna avantaxada.

En realidade, esta mestra de escola no seu país tivo noticia do instrumento nacional galego na súa casa de Tokio. Estaba vendo a tele e scaleofreceron unha actuación do gaiteiro vigués Carlos Núñez. « Impresionoume o son e pensei: ??Eu tamén quero tocar a gaita??». Dio nun español bastante inteligible, que tamén aprendeu ás alancadas.

A oportunidade chegoulle cando ofreceron ao seu marido, enxeñeiro mecánico, unha estancia docente na Escola Superior de Enxeñería de Esteiro. veu con el en abril do 2011. Acudira previamente varios meses a estudar español na delegación do Instituto Cervantes de Tokio. Unha vez en Ferrol, continuou nos cursos de estranxeiros da Universidade de Santiago, pero cun esforzo ímprobo: ía en tren e volvía diariamente en autobús. O seu marido está de regreso en Xapón, pero ela permaneceu ata este Nadal en Ferrol. Regresará logo para continuar porque lle gusta a cidade, moitísimo máis pequena que a bulliciosa Tokio, con preto de 14 millóns de habitantes.

Iniciouse na frauta, primeiro paso da gaita, na Escola dá Vaca e o seu profesor recomendoulle logo a Antón Varela para dar o paso ao punteiro. E niso está. «É verdade que en Xapón teñen a idea de que España é flamenco, touros, girasoles e clima cálido como o do sur, pero non se coñece o norte», di. Encántalle a muiñeira A barroca, de Nazario Sánchez, e Os Cempés, di sen abandonar o seu eterno sorriso de xaponesa.Os Cempés é o grupo folk ao que pertence o seu mestre. Tamén é unha apaixonada de Susana Seivane: «Quero tocar como ela». «Leva seis meses e toca xa coma se fosen dous anos», intervén o seu profesor na conversación. «Pola mañá, clases de español, tarde gaita e noite os meus deberes [de idioma]», séguelle Mikiko.

En Ferrol, ademais do seu mestre, fixo amigos. Encántalle a gastronomía do país (Antón intervén: «Hai uns días chapouse unha ración de tripas»). A pesar de estar soa nunha cidade tan diferente á súa propia, móstrase moi satisfeita da decisión que tomou, de permanecer un tempo en Ferrol para aprender a tocar a gaita. « Gústame a xente, a paisaxe e a tranquilidade de aquí, todo o contrario que Tokio», consegue ganduxar as palabras en español. Calquera europeo de fala latina precisa anos para penetrarse na lingua xaponesa. Ela faise entender tras un esforzo intelectual hercúleo. Mentres o seu mestre dá un retoque a un dos punteiros que fabrica, ela segue as súas leccións con frauta e partitura ás súas costas.

Antón tivo toda clase de alumnos de idades e nacionalidades, holandeses, franceses, ingleses e alemáns, ou españois doutras comunidades autónomas, pero é a primeira vez que dá clases a unha oriental.

La Voz de Galicia

Advertisements

About No Cómbaro

Música Tradicional

Posted on 23 Decembro, 2013, in Outros temas. Bookmark the permalink. Deixar un comentario.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: